هرگز از احساس ميهن پرستي ات شرمنده مشو.
(جكسون براون)
گاهي سكوت بيش از تمام حرف ها مقصود را بيان
مي كند.(مونتسيكو)
خود را بشناس و آنچه هستي باش بدان كه در دنيا
كسي مثل تو نيست. (ديل كارنگي)
زمان را با غصه خوردن به خاطر اشتباهات گذشته به
هدر نده؛بلكه از آنها پند بگير و در جاده ي زندگي به
راهت ادامه بده. (جكسون براون)
یه مطلب جالب خوندم برای شما هم گذاشتم تا بخونیدش.
1.
روزهای تعطیل مثل بقیه روزها ساعتتون رو کوک کنین تا همه از خواب بپرن
2.
سر چهارراه وقتی چراغ سبز شد دستتون رو روی بوق بذارین تا جلویی ها زود تر راه بیفتند
3.
وقتی میخواین برین دست به آب با صدای بلند به اطلاع همه برسونین
4.
وقتی از کسی آدرسی رو می پرسین بلافاصله بعد از جواب دادنش جلوی چشمش از یه نفر دیگه بپرسین
5.
کرایه تاکسی رو بعد از پیاده شدن و گشتن تمام جیبهاتون به صورت اسکناس هزاری پرداخت کنید
6.
همسرتون رو با اسم همسر قبلیتون صدا بزنین
7.
جدول نیمه تموم دوستتون رو حل کنین
8.
روی اتوبان و جاده روی لاین منتهی الیه سمت چپ با سرعت پنجاه کیلومتر در ساعت حرکت کنین
9.
وقتی عده زیادی مشغول تماشای تلویزیون هستند مرتب کانال رو عوض کنین
10.
از بستنی فروشی بخواین که اسم پنجاه و چهار نوع بستنی رو براتون بگه
11.
در یک جمع سوپ یا چایی رو با هورت کشیدن نوش جان کنین
12.
به کسی که دندون مصنوعی داره بلال تعارف کنین
13.
وقتی از آسانسور پیاده میشین دکمه های تمام طبقات رو بزنین و محل رو ترک کنین
14.
وقتی با بچه ها بازی فکری می کنین سعی کنین از اونها ببرین
15.
موقع ناهارتوی یک جمع جزئیات تهوع وگلاب به روتون استفراغی که چند روز پیش داشتین رو با آب و تاب تعریف کنین
16.
ایده های دیگران رو به اسم خودتون به کار ببرین
17.
بوتیک چی رو وادار کنید شونصد رنگ و نوع مختلف پیراهنهاشو باز کنه و نشونتون بده و بعد بگین هیچ کدوم جالب نیست و سریع خارج بشین
18.
شمع های کیک تولد دیگران رو فوت کنین
19.
اگر سر دوستتون طاسه مرتب از آرایشگرتون تعریف کنین
20.
وقتی کسی لباس تازه می خره بهش بگین خیلی گرون خریده و سرش کلاه رفته
21.
صابون رو همیشه کف وان حموم جا بذارین
22.
روی ماشینتون بوقهای شیپوری نصب کنین
23.
وقتی دوستتون رو بعد ازیه مدت طولانی می بینین بگین چقدر پیر شده
24.
وقتی کسی در جمعی جوک تعریف می کنه بلافاصله بگین خیلی قدیمی بود
25.
چاقی و شکم بزرگ دوستتون رو مرتب بهش یادآوری کنین
26.
بادکنک بچه ها رو بترکونین
27.
مرتب اشتباه لغوی و گرامری دیگران هنگام صحبت رو گوشزد کنین و بهش بخندین
28.
وقتی دوستتون موهای سرش رو کوتاه میکنه بهش بگین موی بلند بیشتر بهش می یاد
29.
بچه جیغ جیغوی خودتون رو به سینما ببرین
30.
کلید آپارتمان طبقه سیزدهم تون رو توی ماشین جا بذارین و وقتی به در آپارتمان رسیدین یادتون بیاد! ﴿این راه هم جنبه هایی از مازوخیسم در بر داره
31.
ایمیل های فورواردی دوستتون رو همیشه برای خودش فوروارد کنین
32.
توی کنسرتهای موسیقی بزرگ و هنری ، بی موقع دست بزنین
33.
هر جایی که می تونین ، آدامس جویده شده تون رو جا بذارین! ﴿توی دستکش دوستتون بهتره
34.
حبه قند نیمه جویده و خیستون رو دوباره توی قنددون بذارین
35.
نصف شبها با صدای بلند توی خواب حرف بزنین
36.
دوستتون که پاش توی گچه رو به فوتبال بازی کردن دعوت کنین
37.
عکسهای عروسی دوستتون رو با دستهای چرب تماشا کنین
38.
پیچهای کوک گیتار دوستتون رو که ۵ دقیقه دیگه اجرای برنامه داره حداقل ۲۷۰ درجه در جهات مختلف بچرخونین
39.
با یه پیتزا فروشی تماس بگیرین و شماره تلفن پیتزا فروشی روبروییش که اونطرف خیابونه رو بپرسین
40.
شیشه های سس گوجه فرنگی و هات سس فلفل رو عوض کنین
41.
موقع عکس رسمی انداختن برای هر کس جلوتونه شاخ بذارین
42.
توی ظرفهای آجیل برای مهموناتون فقط پسته ها و فندقهای دهان بسته بذارین
43.
شونصد بار به دستگاه پیغام گیر تلفن دوستتون زنگ بزنین و داستان خاله سوسکه رو تعریف کنین
44.
توی روزهای بارونی با ماشینتون با سرعت از وسط آبهای جمع شده رد بشین
45.
توی جای کارت دستگاههای عابر بانک چوب کبریت فرو کنین
46.
جای برچسبهای قرمز و آبی شیرهای آب توالت هتل ها رو عوض کنین
47.
یکی از پایه های صندلی معلم یا استادتون رو لق کنین
48.
توی مهمونی ها مرتب از بچه چهار ساله تون بخواین که هر چی شعر بلده بخونه
49.
چراغ توالتی که مشتری داره و کلید چراغش بیرونه رو خاموش کنین
50.
ورقهای جزوه ء 4۰۰ صفحه ای دوستتون که ازش گرفتین زیراکس کنین رو قاطی پاتی بذارین ، یه بر هم بزنین ، بعد بهش پس بدین
محبت نياز اساسى كودكان (1)

محبت به كودكان
نياز به محبت و يا به عبارت كامل تر نياز به محبت متقابل (اينكه فرد هم بتواند مورد محبت واقع شود و هم بتواند به ديگران محبت نمايد) از نيازهاى اساسى انسان به شمار مى رود. بر اساس تحقيقات روانشناسى اين نياز در سراسر زندگى فرد, خصوصا در سالهاى اوليه زندگى نقشى موثر دارد. چنانكه رشد و سلامت شخصيت كودك همان اندازه كه به نيازهاى بدنى مبتنى است, نيازمند به محبت مى باشد.(1)
علاقه به فرزند يك امر طبيعى است, كمتر پدر و مادرى پيدا مى شود كه قلبا فرزند خود را دوست نداشته باشند, ولى دوست داشتن تمامى كودكان داراى ارزش است. انسانهاى رشد يافته كه درجاتى از كمال را طى نموده اند تمامى كودكان را دوست دارند, چون تمامى هستى را جلوه هاى خداوندى مى دانند و كودكان نيز يكى از جلوه هاى خداوندى اند.
((كودكان به محبتى نيازمندند كه آثار آن را در رفتار والدين (بزرگترها) مشاهده و لمس نمايند. محبتهاى قلبى والدين نسبت به كودكان بايد در نوازشها, بوسه ها, در آغوش گرفتن ها, تبسمها و حتى آهنگ محبت آميز سخنان والدين مشاهده شود. ممكن است والدين فرزند خود را دوست داشته باشند, اما اين محبت را اظهار نكنند, اين نوع محبت تاثير چندانى ندارد و گاه اثر منفى دارد چون تفكر كودك در سطح عينيات مى باشد و هر چيزى را كه مشاهده و لمس كند برايش معنى و مفهوم پيدا مى كند. 2))
پيامبر اكرم(ص) مى فرمايد: ((هرگاه يكى از شما كسى را دوست دارد بايد او را آگاه گرداند.))(3)
امام صادق(ع) فرمود: حضرت موسى از خداى متعال سوال كرد افضل اعمال چيست؟ فرمود: ((دوست داشتن فرزندان بهترين اعمال است, زيرا آفرينش آنان بر توحيد است و اگر مرگشان فرا رسيد به رحمت من ، داخل بهشت خواهند شد.))
(4)
و نيز امام صادق(ع) فرمود: ((خدا بنده اش را به واسطه ي شدت محبتى كه نسبت به فرزند خود دارد, مورد مرحمت قرار مى دهد.))(5)
فضل بن عمر مى گويد بر امام كاظم(ع) وارد شدم ديدم آن حضرت فرزند[ على بن موسى الرضا] را در دامان خود نشانده او را مى بوسد و زبانش را مى مكد و گاه بر شانه اش مى گذارد و گاه او را در آغوش مى گيرد و مى گويد: پدرم فداى تو باد. چه بوى خوشى دارى و چه اخلاق پاكيزه اى و چه روشن و آشكار است, فضل و دانشت.(6)
اظهار محبت و علاقه پيامبر(ص) به كودكان
مهر و عطوفت رسول اكرم(ص) شامل همه كودكان مى شد, رسول اكرم(ص) وقتى از سفرى مراجعت مى فرمودند و در راه با كودكان مواجه مى شدند به احترام آنان مى ايستادند, كودكان مي آمدند, حضرت بعضى را در آغوش مى گرفتند و بعضى را بر پشت و دوش خود سوار مى كردند و به اصحاب خويش نيز توصيه مى فرمودند كه چنين كنند, بچه ها از اين صحنه هاى مسرت آميز بى اندازه خوشحال مى شدند و اين خاطرات شيرين را هرگز فراموش نمى كردند.(7)
روزى پيامبر(ص) نشسته بودند, حسن(ع) و حسين(ع) وارد شدند, حضرت به احترام آنها از جاى برخاستند و به انتظار ايستادند, كودكان در راه رفتن ضعيف بودند, لحظاتى چند طول كشيد, نرسيدند. آن حضرت به طرف كودكان پيش رفتند و از آنان استقبال نموده آغوش باز كرده و هر دو را بر دوش خود سوار نمودند و به راه افتادند و در همان حال فرمودند:
((فرزندان عزيز, مركب شما چه خوب مركبى است و شما چه سواران خوبى هستيد. ))(8)
گاهى مادران, كودكان خردسال خويش را به پيامبر گرامى اسلام (ص) مى دادند كه براى آنها دعا كند, اتفاق مى افتاد كه احيانا آن كودكان جامه ي ايشان را آلوده مى كردند, مادران ناراحت و شرمنده مى شدند و حضرت به آنان مى فرمود: ادرارش را قطع مكنيد و كودك را به حال خود مى گذاشت تا ادرارش تمام شود, سپس برايش دعا مى كرد يا نامى براى او انتخاب مى نمود و بدين ترتيب باعث سرور و شادى پدر و مادر طفل مى گشت, و آنها احساس نمى كردند كه پيامبر از ادرار فرزندشان ناراحت شده باشد. (9)
پىنوشتها:
1ـ نقش نيازهاى روانى در بهداشت روانى و آموزش و پرورش ـ على ميرزابيگى.
2ـ اسلام و تعليم و تربيت, ج2, ص197, ابراهيم امينى.
3ـ بحارالانوار, ج71, ص182.
4ـ مستدرك الوسائل, ج2, ص615.
5ـ وسائل, ج15, ص98.
6ـ محجه البيضإ, ج3, ص366.
7ـ همان.
8ـ بحارالانوار, ج43, ص285.
9ـ مكارم الاخلاق, ص25.
ادامه دارد...
نويسنده : محمدرضا مطهرى
منبع : پيام زن